Over mijzelf
Geboren met mijn hoofd naar het licht
Ik werd geboren met mijn hoofd naar het licht. Dat klinkt mooi, toch, de vroedvrouw zag het anders: “Oeh, dat wordt
een moeilijk kind!” En... daar bleek ze gelijk in te hebben. Niet dat ik expres iedereen tegen de haren in wilde
strijken, maar ik was ‘anders’. Ik kon mijn plek in het gezin niet vinden. Zocht herkenning en vond die niet.
Zo begon ook mijn interesse in psychologie. Want hoe kon het? Hoe kon ik mensen begrijpen? Hoe
kon ik begrepen worden? Waarom kunnen sommige mensen elkaar heel makkelijk vinden terwijl anderen aan de zijlijn
staan. Een tegendraads meisje dus. Maar wel eentje met een groot hart. Vooral voor dieren. Maar evengoed voor
mensen. En als ik in de buurt was stond er nooit iemand alleen. Ik wist het zeker: als ik groot was, ging ik
ontwikkelingswerk doen.
Worden wie je bent
Dat liep anders. Dat tegendraadse, vroegwijze meisje werd
een knap onhandelbare puber. Op zoek naar een spiegel, iemand waar ik me in zou herkennen, raakte ik vaak in zwaar
weer. Van kwaad tot erger. Serieus veel erger. Terugkijkend denk ik dat ik vooral mezelf probeerde te vinden. Ik
ging de School voor Mode en Kleding doen. Was er niet op mijn plek. Ik deed Fysiotherapie. Was er niet op mijn plek
- al blonk ik bij de vakken antropologie, psychologie en sociologie wel uit. En ondertussen dobberde ik in mijn
eigen leven, op zoek naar wie ik werkelijk was.
Het leven kan diep snijden
En toen kwam alles bij elkaar. Er gebeurde in korte tijd een aantal emotioneel bijzonder zware dingen. Het
dieptepunt was toen mijn zus stierf. Alles stond even helemaal stil. Ik telde mijn leven bij elkaar op. Ik had mijn
zus een jaar niet gezien, maar mijn laatste herinnering aan haar stond me helder voor ogen. Onze omhelzing. En haar
woorden: "Til, je moet echt psychologie gaan studeren".
In de studiebanken
Ik nam haar woorden serieus. Ik pakte mijn leven op. Ik pakte de studie op. En inderdaad, inhoudelijk was het vanaf
de eerste dag een schot in de roos. Tijdens mijn studie werd ik moeder van 2 meisjes, dus dat was soms een hele
planning en nu en dan wat verwonderde medestudenten. Maar ik deed het met liefde en veel plezier. Met mijn twee
dochters en partner ben ik naar Almere verhuisd. Ik was net afgestudeerd en de banen lagen niet voor het oprapen.
Ik trok de stoute schoenen aan en schreef alle psychologen in Almere aan. Één reageerde. Bij haar ging ik niet
alleen aan het werk, ik leerde ook het vak - niet de boekenkennis, maar de praktijkkennis.
Op mijn plek met mijn eigen psychologenpraktijk
Mijn talent als psychologe was aanzienlijk, mijn ervaring met het leven zelf bracht me snel dicht bij mensen. Ik
kan snel tot de kern doordringen en uit-puzzelen wat er speelt en hoe je dat het beste op kunt lossen. Ik heb veel
geleerd in die tijd. En ik leer nog elke dag.
Inmiddels heb ik al weer heel wat jaren een eigen psychologenpraktijk hier in Almere, Psycholoog
Almere. Ik ben op mijn plek en doe mooi in mijn ogen belangrijk werk. Mijn cliënten gaan me echt aan het hart. Ik
doe dit werk omdat ik weet hoe machteloos jij je kunt voelen en omdat ik ook weet dat het anders kan, dat ik het
anders kon, dat jij het anders kunt.
Voor intervisies werk ik nauw samen met Psycholoog Amsterdam de praktijk van drs. Anouk Taytelbaum en de psychologenpraktijk
Psycholoog Alkmaar van drs. Fleur Kloek.
Contact
Heb je nog vragen? Bel voor
een afspraak of stuur even een mailtje naar praktijk Psycholoog Almere ter attentie van
Mathilda van Maaren.
| 
